Mér hefur nú oft þótt gaman af honum Guðna Ágústssyni, hress karl sem hefur verið frekar orðheppin í gegnum árin. En á síðustu dögum virðist eitthvað hafa slegið út fyrir karlinum, hvort það sé afleiðing þess að Framsókn var nærri þurrkuð út í síðustu kosningum eða stressið sem fylgir því að vera formaður í minnihluta. Fyrst var það Kristilegt Siðgæði, hann talaði einsog hann væri síðasti verndari þess á Íslandi, ég ætla nú ekki út í þá sálma hér, frekar læt ég það eftir öðurm sem eru betri pennar en ég.

Nei ég ætla að benda á nýjasta útspil siðgæðisvarðar og belju verndara með meiru. Guðni var í gær (14.12) að á þingi að kvarta yfir “groddafenginni” (bls 2. Fréttablaðið 14.12.2007) fræðslu Alnæmissamtakanna í grunnskóla í Vestmannaeyjum.

“Ég hef ekki heyrt þennan fyrirlestur en eins og Gísli lýsir honum þá finnst mér hann groddafenginn og ekki falla að þeirri siðfræði sem að ég tel að þurfi að vera í kringum svona fræðslu og samskipti kynjanna og sé þetta svona þá þykir mér þetta siðlaust.” Var haft eftir Guðna.

Hann telur þennan fyrirlestur siðlausan jafnvel þótt hann hafi ekki heyrt hann né séð, heldur hefur hann þetta eftir öðrum. Hefði ekki verið betra að heyra hann eða sjá fræðsluna frá fyrstu hendi áður en hann færri að rjúka með þetta í menntamálaráðneytið.

Kannski var bara komin tími á að fá hvíld.

PS: Ég er farin að fá það á tilfinninguna að við séum hægt og rólega að nálgast einhver öfga íhalds-hugsun hér á landi, verða meira og meira litla USA. Eða er þetta bara ég með ofsóknarbrjálæði?